ผมติดนิสัยที่ไม่สามารถทำงานที่บ้านได้ ทำให้ผมต้องพยายามอยู่ที่ทำงานให้นานที่สุด ไม่เช่นนานเงินก็จะเดินเป็นเต่าลากกระดองไม่ไปไหนซักที จนมาเมื่ออาทิตย์ก่อนผมนั่งทำงานอยู่จนหลังเที่ยงคืนโดยไม่มีเสื้อกันหนาวติดอยู่กับตัว เนื่องจากตั้งใจจะโทรเรียนรถรับส่งของมหาวิทยาลัยไปส่งที่บ้าน แต่เห็นการไม่คาดคิดก็คือผมดันทำงานจนเลยเวลาทำงานรถตอนตี 2 ทำให้ต้องเดินกลับบ้านด้วยเสื้อแขนสั้นบางๆ ท่างกลางอุณหภูมิ 0 องศาเซลเซียส และลมที่กระโขกอย่างบ้าคลั่ง (จริงลมไม่แรงมาก แต่ความรู้ตอนนั้นอย่างกับเดินฝ่าพายุ)
หลังจากนั้นทำให้ผมต้องเปลี่ยนพฤติกรรมพยายามมาทำงานที่บ้านให้ได้ ไม่งั้นผมอาจจะติดหิมะอยู่ที่มหาลัยกลับบ้านไม่ได้ หรือ อาจจะตายอยู่กลางถนนก็ได้
วันเสาร์ที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
2 ความคิดเห็น:
นอนที่มหาลัยไปเลยจะดีกว่าป่าววะ?
เมื่อก่อนก็เคยติดอยู่แบบนั้นเหมือนกัน ตัดสินใจนอนๆมันไปเลย แล้วรอจนเพื่อนมาก็ยืมเสื้อกันหนาวเพื่อนใส่กลับบ้านตอนเช้า
คราวหลังคงนอนมหาลัยล่ะครับ ไม่ไหวหนาวเกิน
แสดงความคิดเห็น