ผมกลับบ้านที่สงขลาในช่วงวันที่ 18-24 มิ.ย. 51 ที่ผ่านมา สิ่งแรกที่อยากทำเมื่อกลับไปบ้านหลังจากไม่ค่อยได้กลับมานาน และกำลังจะไปเรียนต่อที่แคนาดา ก็คือการถ่านรูปสวยๆ จากแถวบ้านเก็บไว้ วันที่สองที่กลับไปบ้าน (วันที่ 19) ผมระหว่างที่ผมกำลังไปหาของกินกับพ่อ ก็ผ่านไปเห็นพระจันทร์เต็มดวง (ปีนี้ดวงจันทร์เต็มดวงแรม 1 ค่ำ) กำลังขึ้นจากนับ ความสูงอยู่ใกล้กับเขาเก้าเส้งประกอบกับรูปร่างงเมฆในวันนั้นทำให้เกิดเป็นภาพที่สวยมาก ๆ ่น่าเสียดายที่ผมไม่ได้หยิบกล้องติดไปด้วย ทำให้ไม่มีโอกาสเก็บภาพไว้ พยายามจะเอากล้องมือถือพ่อถ่าย ก็ถ่ายในที่มืดๆ ไม่ได้เสียอีก เลยอดเก็บภาพเอาไว้ ผมรู้สึกเสียดายมากแต่็ก็ไม่รู้ทำอย่างไร เพราะคืนถัดมาดวงจันทร์ก็ไม่เต็มดวงแล้ว ตอนแรกก็หวังว่าวัดถัดมาน่าจะยังได้เห็นรูปร่างคล้ายๆ เดิมอีก แต่ก็ไม่มีเสียแล้ว รู้สึกเสียดายว่าจริงๆ ผมควรจะกลับบ้านไปเอากล้องมาถ่ายเก็บไว้ เพราะนี่เป็นโอกาสสุดท้ายในปีนี้ที่ผมจะได้ถ่ายพระจันทร์เต็มดวงจากทะเลแถวบ้าน
แต่ไม่เป็นไรถ่ายพระจันทร์ไม่ได้ ถ่ายพระอาทิตย์ขึ้นแทนละกัน
ที่นี้ก็ได้รู้ว่าการถ่ายพระจันทร์สวยๆ มันยากกว่าพระอาิทิตย์ เพราะ 30 วันถึงจะมีพระจันทร์เต็มดวงหนึ่งครั้ง ส่วนพระอาทิตย์นี้วันไหนตื่นทันก็ไปถ่ายได้เลย
ผมพยายามจะถ่ายพระอาทิตย์มาหลายๆ มุม เพราะผมโง่จัดเลือกมุมกล้องได้ห่วยตลอด ก็เลยถ่ายมันให้หมดทุกมุมที่พอจะนึกได้เลย โชคดีที่พระอาทิตยยามเช้านี่จะถ่ายห่วยยังไงรูปก็ยังออกมาดูดี
หลังถ่ายรูปพระอาทิตย์ก็เห็นหมาเล่นกัน ก็พยายามจะไปถ่ายหมากำลังเล่น แต่เนื่องจากกล้องมันซูมมากๆ ไม่ได้ ต้องเดินเข้าไปถ่ายใกล้ๆ แทนที่จะได้ถ่ายหมาเล่นกัน เลยกลายเป็นมันมาเล่นกับเราแทน ก็เลยเปลี่ยนไปถ่ายตอนที่มันมานั่งสงบๆ แล้ว
ที่นี้ก็ได้รู้อีกว่าถ่ายภาพหมาเล่นกันนี่มันยากกว่าถ่ายหมานอนหมอบหลายเท่าเลยทีเดียว
